แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ บันทึกถึงเจ้าตัวกลมแก้มป่อง แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ บันทึกถึงเจ้าตัวกลมแก้มป่อง แสดงบทความทั้งหมด
08 ตุลาคม 2551
นายแสบที่รักของฉัน
Windows Live Spaces นายแสบของฉันนอกจากจะโตวันโตคืนแล้ว พ่อคุ้ณณณ ยังซนเหนือเมฆอีกด้วย ยิ่งตอนนี้คลานได้แล้วนี่ยิ่งแสบบบบ เห็นแม่นั่งหน้าคอมพ์นานเป็นไม่ได้ ต้องคลานมาปิดเครื่องทุกที แถมเผลอดให้คลาดสายตาเป็นไม่ได้ ปีนค่ะปีน ชอบนักเชียวปีนป่ายนี่ ยิ่งบันไดนี่ตัวแสบยิ่งชอบแล้วพ่อคุณคลานเร็วมากขนาดตาชัยชนะคุณสามีสุดที่รักนี่ยังออกปากเลยว่าลูกเร็วเหมือนกระต่าย เฮ้อออ นี่ถ้าเดินได้จะขนาดไหนเนี่ยยยนายเหนือเมฆของช้านนน
ป้ายกำกับ:
บันทึกถึงเจ้าตัวกลมแก้มป่อง
15 มิถุนายน 2551
หลงรักนายตัวร้าย
ไม่เข้าใจเร้ยยยย แม่นกสีฟ้าก็ตัวเล็กนิดเดียว แต่ทามท้าย ทามมาย นายเหนือเมฆลูกช้าน ถึงได้กลมตุ้ยนุ้ยได้ฟะ แถมอ้อล้อสุดๆ เหอ เหอ เหอ พอได้40วันเนี่ย ตามธรรมเนียมเค้าต้องพาเด็กไปโบสถ์ ให้บาทหลวงหรือที่กรีซนี่เรียกปาป้าน่ะนะ ทำพิธี ประมาณว่าต้อนรับเด็กใหม่มั้ง ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน หลังจากวันนั้น พ่อคู้นนนน ชอบเชียวล่ะออกนอกบ้านนี่น่ะ ถ้าวันไหนไม่พาออกไปเดินแม่ต้องอุ้มแล้วทำตัวเป็นม้าโยกเยกให้เมฆได้หัวเราะนั่นแหละ แต่ก็ดีนะ แค่2เดือน พุงย้วยๆของแม่นกสีฟ้าก็หายไปจนเอวเหลือแค่22เหมือนเดิม อันนี้ต้องยกความดีให้เมฆนะเนี่ย แล้วก็ต้องขอบคุณดินฟ้าอากาศที่แปรปรวนจนถึงขนาดหิมะตกด้วย
แหละแม่เลยบพาเมฆออกนอกบ้านไม่ได้ แต่หลังจากนั้นสิ อากาศดีตลอดเนี่ย เมฆก็มองประตูแล้วทำท่าฟาดแขนฟาดขาด๊อดแด๊กๆ ปากก็ยิ้มประมาณว่าแม่ค๊าบบบ อากาศดีๆแบบนี่เราไปเดินเที่ยวกันเถอะ แม่นกสีฟ้าก้โรคใจอ่อนด้วย เห็นท่าดีใจของลุกอ่ะเป็นต้องตามใจ โดยมีพ่อเมฆหนับหนุนๆให้พาลูกออกข้างนอก บอกให้ลูกโดนแดดมั่งจะได้กระดูกแข็งแรง เอ้าเดินก็เดินฟะ เพื่อลูก แหมถ้าทางเดินชมวิวบ้านฉันมันราบตลอดก็คงดีอ่ะนะ แต่นี่บ้านฉันมางอยู่บนเขาน่ะดิ ทางเดินก็เลยขึ้นลงตลอดบางช่วงก้เป็นบันได บางช่วงก็ลาดชัน เหอ เหอ เหอ แม่นกจะผอมกว่าเก่ามั๊ยเนี่ยยยย
แหละแม่เลยบพาเมฆออกนอกบ้านไม่ได้ แต่หลังจากนั้นสิ อากาศดีตลอดเนี่ย เมฆก็มองประตูแล้วทำท่าฟาดแขนฟาดขาด๊อดแด๊กๆ ปากก็ยิ้มประมาณว่าแม่ค๊าบบบ อากาศดีๆแบบนี่เราไปเดินเที่ยวกันเถอะ แม่นกสีฟ้าก้โรคใจอ่อนด้วย เห็นท่าดีใจของลุกอ่ะเป็นต้องตามใจ โดยมีพ่อเมฆหนับหนุนๆให้พาลูกออกข้างนอก บอกให้ลูกโดนแดดมั่งจะได้กระดูกแข็งแรง เอ้าเดินก็เดินฟะ เพื่อลูก แหมถ้าทางเดินชมวิวบ้านฉันมันราบตลอดก็คงดีอ่ะนะ แต่นี่บ้านฉันมางอยู่บนเขาน่ะดิ ทางเดินก็เลยขึ้นลงตลอดบางช่วงก้เป็นบันได บางช่วงก็ลาดชัน เหอ เหอ เหอ แม่นกจะผอมกว่าเก่ามั๊ยเนี่ยยยย25 พฤษภาคม 2551
แรกพบนายตัวร้าย3
วันที่ 2 นั่นแหละ แม่ถึงป้อนนมเจ้าตัวร้ายได้ ดีนะว่ามีพยาบาลดูแลให้อ่ะ เพราะแม่เอาแต่หลับอย่างเดียว จนอาเจียนหลายเที่ยวจนหมดฤทธิ์ยาสลบนั่นแหละ หูยยยย ลูกชายชั้น มางถอดพ่อมางเลยนี่หว่า ผมสีอ่อนๆ หยองๆ 2ขวัญ จมูกโด่งเป็นปีกเนี่ย ยังจะคางอีก หูด้วย โหไม่ยอมเหมือนแม่เลย น้อยใจอ่ะ พ่อสามีตัวดีก็เห่อซ้าม่ายมีอ่ะ หน้าบานเชียว แบบได้ลูกชายคนแรกอ่ะ ที่กรีซนี่ถ้าลูกชายพ่อต้องเลี้ยงขนมเลี้ยงกาแฟเพื่อนๆ แต่ถ้าได้ลูกสาวเพื่อนๆก็จะมาปลอบใจว่าไม่เป็นไรเที่ยวเอาใหม่ให้ได้ผู้ชาย โห่ห่ ห่ ห่ เห็นผู้หญิงเป็นไรฟะนี่ อิ อิ อิ คือที่กรีซนี่ธรรมเนียมเค้าคือเวลาแต่งงานอ่ะฝ่ายหญิงต้องจัดเตรียมทุกอย่างทั้งบ้านเรือนหอ ค่าใช้จ่ายในงาน แต่พอแต่งแล้วผู้ชายมีหน้าที่ทำงานหาเลี้ยง แต่ปัจจุบันพวกผู้หญิงเค้ากำลังเปลี่ยนค่านิยมตัวนี้อยู่อ่ะ
มาเข้าเรื่องต่อ นายตัวร้ายลูกชายช้าน กินนมเสร็จมียิ้มให้อีกแน่ะ ไม่เบาแฮะ แต่ดีจังที่ช่วยกู้หน้าให้แม่ 555 แบบทั้งห้องนี่ เมฆเป็นผู้ชายคนเดียว แถมตัวใหญ่ที่สุดในกลุ่มทารกด้วยอ่ะ ส่วนแม่นกสีฟ้าอ่ะเหรอ อิ อิ อิ เป็นแม่ที่ตัวเล็กที่สุดเลย เหอ เหอ เหอ ก่อนท้องน้ำหนัก 37 ตอนใกล้คลอดนี่ 45 ขึ้นมา 8 โลแน่ะ
เมฆของแม่กินเก่งตั้งแต่เกิดเลยอ่ะ วันที่3 นี่เมฆก็กินนมหมดขวดที่เค้าจัดมาให้เลย ตั้ง60 มิลลิลิตรเชียวนะ แล้วเมฆก็อารมณ์ดีมั่กๆด้วยอ่ะม่าม๊า กะบ่าบ๊าเล่นด้วยนี่จะยิ้มตลอดเลย แถมอยู่โรงพยาบาลนี่ไท่ได้ยินเสียงร้องเมฆเลย แบบกินเสร็จ เล่น แล้วก็หลับ เอิ อิ อิ เลี้ยงง่ายจังลูกรัก ขอให้เป็นอย่างงี้ไปตลอดนะลูกนะ
12 พฤษภาคม 2551
แรกพบนายตัวร้าย2
สำหรับฉันแล้วการจะมีลูกสักคนไม่ใช่เรื่อง่าย นายตัวกลมแก้มป่อง"เหนือเมฆ"นี่จึงเสมือนของขวัญจากพระเจ้าสำหรับฉันเลยทีเดียว
ก็แหม ขนาดหมอที่ดูแลกันมาตั้งแต่แรกยังขอถอนตัวเมื่ออายุครรภ์ฉันได้ 7 เดือน เลยด้วยเหตุผลที่ว่า "ผมไม่สามารถรับผิดชีวิตของคุณและลูกในครรภ์ของคุณได้ คุณคงต้องไปหาแพทย์คนใหม่ที่สามารถดูแลคุณได้แล้วหล่ะ" เหอ เหอ เหอ คุณหมอเล่นมาบอกกระชั้นชิดแบบนี้เนี่ยนะ ฉันจะไปหาหมอที่ไหนได้ทันฟะ สรุปว่าฉันต้องไปติดต่อทำประวัติใหม่ที่เคาเตอร์ เหมือนกับว่าฉันเพิ่งก้าวเข้ามาที่โรงพยาบาลนี้เลยเทียวหล่ะ โรงพยาบาลเอเลน่านี่เป็นของรัฐบาลเป็นโรงพยาบาลสำหรับแม่และเด็ก และที่นี่ก็เหมือนโรงพยาบาลของรัฐทั่วไปในกรีซนี่แหละ ที่ขั้นตอนแต่ละขั้นตอนชักช้า มาก ชนิดที่ว่าใครบ่นระบบการทำงานของโรงพยาบาลรัฐในเมืองไทยแล้วพอมาเจอที่กรีซนี่จะเห็นว่าโรงพยาบาลเมืองไทยนี่ชั้นหนึ่งเรื่องการบริการไปเลยแหละ
และแล้วฉันก็กลับไปหาคุณหมอ อนาสตาซิออส หมอที่ทำการอัลตราซาวน์ลูกในครรภ์ฉันและทำ อัลฟ่าเทสต์ วิคต้าเทสต์ให้ฉัน อ้อที่โรงพยาบาลเอเลน่าเนี่ยเค้าให้ไปทำอัลตราซาวน์ที่คลีนิคของเอกชนน่ะเพราะที่โรงพยาบาลเครื่องความถี่น้อย ฉันติดต่อให้คุณหมออนาสตาซิออส หรือคุณหมอดาโซสดูแลฉันแทน ซึ่งคุณหมอก็ไม่ปฏิเสธได้แต่บอกว่าฉันควรจะหาคนที่มีเลือดตรงกันสัก 2 มาคอยบริจาคเลือดให้หากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นในการคลอด แล้วฉันก็ได้ย้ายจากโรงพยาบาลเอเลน่าไปโรงพยาบาลมีเต๊ร่ะ ซึ่งแปลว่าแม่ แทนเพราะคุณหมอเค้ามีคอนแทคกับโรงพยาบาลมีเต๊ร่ะ ตกลงราคาในการทำคลอดกันเรียบร้อย อ้อที่กรีซเนี่ยหมอที่ทำการรักษาน่ะคนไข้จ่ายต่างหากนะทั้งรัฐบาลและเอกชน คุณหมอเรียกที่1500 ยูโร เหอ เหอ เหอ ถูกกว่าที่เอเลน่า 500 ยูโร ที่นั่นเรียก 2000 ยูโรอ่ะ ไม่เกี่ยวกับโรงพยาบาลนะ ค่าโรงพยาบาลจ่ายต่างหาก ถ้าต้องผ่าตัดจ่ายเพิ่ม100 ยูโร ที่ ร.พ.มีเต๊ร่ะนี่เค้าเป็นแพคเก็ตอ่ะ คืนแรก ห้องคู่ คืนที่2-4เป็นห้อง 4 เตียง เรื่องลูกไม่ต้องห่วงมีคุณหมอและพยาบาลดูแลต่างหากตลอด อันนี้จ่ายเพิ่มของลูกอีกวันละ30ยูโรน่ะ แต่ค่าโรงพยาบาลกับค่าใช้จ่ายของลูกนี่ไม่เป็นไรเบิกประกันได้ ส่วนจะได้เท่าไหร่ก็แล้วแต่ชนิดของประกัน บางชนิดสามารถเบิกส่วนที่จ่ายให้คุณหมอได้ด้วย บางชนิดได้ค่าใช้จ่ายในโรงพยาบาลทั้งหมดยกเว้นที่จ่ายหมอ แต่ของฉันประกันเป็นโอก้า ซึ่งเป็นประกันของนายจ้าง ถ้าใช้ภายในมณฑลจะไม่ต้องจ่ายอะไรเลย แต่นี่ฉันคลิดที่เอเธนส์ซึ่งคนละมณฑลกันจึงได้คืนเพียงแค่ค่ายาในบางส่วนกับทางประกันสังคมช่วยค่าโรงพยาบาล500ยูโร ซึ่งก็ยังดี สำหรับเรื่องประกันสังคมแล้วฉันเห็นว่าที่กรีซนี่ดีกว่าของเมืองไทยเยอะ เพราะฉันเคยใช้บริการประกันสังคมในเมืองไทยจึงทราบซึ้งเป็นอย่างดี ที่นี่ คุณจะจ่ายเงินซื้อยาเอง หรือใช้ประกันสังคมซื้อก็จะได้ยาตัวเดียวกัน เพราะโรงพยาบาลกับคุณหมอที่เขียนใบสั่งยาให้ไม่เกี่ยวข้อง หมอจะเขียนใบสั่งยาลงในเล่มประกันสังคมแล้วถือเล่มนั้นไปซื้อที่ร้านขายยาก็จะได้ยามาโดยที่ไม่ต้องจ่ายเงินเพิ่มอีก ที่นี่ในโรงพยาบาลไม่มียานะเค้าจะให้คุณไปซื้อข้างนอกเอง ยกเว้นที่เข้านอนรักษาตัวในโรงพยาบาลนั่นแหละที่ไม่ต้องออกไปซื้อเอง พอถึงเวลาเช็คเอาต์เค้าจะมีรายการยาวเป็นหางว่าวมาให้คุณเลยว่าใช้ยาอะไรกับคุณบ้างเท่าไหร่ แล้วเราก้เอาใบนั้นแหละไปเบิกเงินคืนกับสำนักงานประกันสังคมอีก
นอกเรื่องไปยาวเลย กลับมาสรุปที่ พ่อสามีสุดที่รัก ตกลงกะคุณหมอเรียบร้อยเลยว่าจะผ่าตัดเราแบบให้เราสลบไปเลยซึ่งจะปลอดภัยสำหรับกรณีของนกสีฟ้ามากกว่าวิธีบล็อกหลัง พอถึงวันนัดทำคลอด พ่อสามีก้พาเราไปที่โรงพยาบาลมีเต๊ร่ะเลย ไปถึงก็บอกมาคลอดเป็นคนไข้ของคุณหมอคนนี้ คนี้ เท่านี้เองอ่ะ ไม่ต้องกรอกอะไรมากมาย ไม่ต้องรอด้วย ส่งเราเข้าห้องตรวจทำความสะอาดและรอเข้าห้องผ่าตัดเลย ส่วนเรื่องเอกสารเรื่องอื่นๆอ่ะสามีจัดการ ชอบการทำงานของโรงบาลเอกชนที่นี่จังอ่ะ ทั้งเจ้าหน้าที่ ทั้งหมอ ทั้งพยาบาลสุภาพดีจัง แต่ถ้าเป็นโรงพยาบาลรัฐที่เจอมา ก็พอกะของไทยแหละ
05 มีนาคม 2551
แรกพบเจ้าตัวร้าย
เกิดมาเป็นตัวเป็นตน จนอายุจะปาเข้าไปเลข 4 ก็เพิ่งมีโอกาสได้เป็นแม่คนกะเค้านี่แหละ 8 เดือนสำหรับการประคับประคองเจ้าตัวน้อยให้อยู่ในพุงโตๆ ตะแรกก็ว่าจะให้อยู่สัก 9 เดือนแหละ แต่นายตัวแสบคงอยากออกมาดูโลกเต็มทน เลยแสดงฤทธิ์ ยันชายโครงแม่ด้วยเท้าจนระบม แถมเจ้าตัวแสบยังจะโตเร็วซะจนหมอบอกว่าต้องรีบผ่าออกรอครบ 40 สัปดาห์ไม่ได้ นายเหนือเมฆตัวกลมๆ แก้มป่องๆของแม่เลยออกมาดูโลกในสัปดาห์ที่37
เพิ่งจะออกจากห้องคลอดมาพักฟื้นได้ไม่กี่ชั่วโมง คุณสามีก็จับตัวอะไรก็ม่ายรุเขียวๆแดง หน้าตายับย่นยังกะตัว E.T. ในหนังที่เคยดูตอนเด็กๆเลย แถมยังทำตาปริบๆ แบบสโลว์ด้วยอ่ะ ปากก็กระจิดเดียว ทำเป็นส่งเสียง อ้อแอ้ อ้อแอ้ ทักทาย ประมาณว่าหวัดดีคับแม่ป๋มออกมาแล้วนะ เหอ เหอ เหอ นี่ลูกฉันเหรอเนี่ย ถ้าทางโตขึ้นจะพูดมากน่าดู เราก็เลยทักทายตอบไปว่ามาเฟีย แล้วก็สลบต่อ คร่อกกกก
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
